<

Geçen sene ana arı yüksüklerini tek tek hazırlamak biraz zor gelmişti. Ben de bu sene "you tube'da" gördüğüm seri üretim sistemini uygulamaya karar verdim. Önce uygun çubukları nasıl elde edeceğimi düşündüm. Tabii hindilere haksızlık etmemek için fazla düşünmedim. Önce Giresun'a şimşir siparişi iletildi. Siparişin gelmesini beklerken ahşap elbise askılarını görünce onların çubuklarını kullanma yoluna gittim. (Çin malı ama ne yapayım kalınlıkları tam 9 mm dayanamadım.) Eşit ölçülerde kestiğim çubukların uçlarını bir matkabı torna niyetine kullanarak uygun hale getirdim. Destek parçaları için de marangoz arkadaşın yolunu tutmaktan başka çare kalmadı.

Her şey hazırlandıktan sonra birleştirme gerçekleşti ve üç çıtalı yüksük kalıbım tamamlandı. Bir takımda sekiz kalıp var. Ah! Bir de yağmur yağmasa diyeceğim ama bu yanlış bir istek olacağı için sabırla beklemek en güzeli hava açar açmaz transferi gerçekleştirmek. Yağmur fırsatını iyi değerlendirmem gerekiyor. Şimdi bir de bu kalıba uygun mum eritme kabı yaptırmak lazım.